الشيخ رسول جعفريان
993
رسائل حجابيه (فارسى)
نمازهاى واجبى ايشان ، و نه حضور براى نماز جمعه ، و نه جماعت ، و نه تشييع جنازهء ميّت ، و نه رفتن براى ديدن مريض و عيادت ، و نه بلند كردن صوت خود را به تلبيه ، و نه هروله نمودن ما بين صفا و مروه ، و نه بوسيدن و دست ماليدن به حجر الاسود ، و نه ورود در خانهء كعبه و نه سر تراشيدن و نه قضاوت و حكمفرمايى نمودن و نه محل و مورد مىباشند براى مشورت كردن ، و سزاوار نباشد براى زنان ذبح حيوان مگر در وقت اضطرار ، و در غسلهء اولاى وضو ابتدا مىكنند زنان به شكم دستهاى خود و در ثانيه به پشت ، عكس مردان ، و ديگر مانند مردان نبايستى مسح سر بكشند به اين معنى كه در وقت مسح سر آنها برهنه شود بلكه بايد پوشيده باشد و از همان زير مقنعه انگشتها را داخل نموده براى مسح كردن ، و سر را برهنه نكنند حتى براى مسح وضو و لو مكان خلوت و خالى از ناظر نامحرم باشد ، و در موقع نماز در حال قيام دو قدم خود را چسبيده و پهلوى هم قرار دهد ، و دستها را بر سينه نهد و قرار دهد دستها را در حال ركوع بر رانهاى خود نه بر دو كندهء زانو مانند مردان براى آنكه كمتر پشت و عجزش نمودار و ظاهر آيد ، و پس از ايتان ركوع در موقع سرازيريش براى سجدهء اولى بنشيند و از حالت جلوسى برود به سجده به خلاف مردان ، و در سجده هم خود را جمع و كوچك نموده و بر زمين بچسباند ، بر خلاف مردان كه براى آنان مستحب است تجنيح يعنى باز نمودن دستها و بالهاى خود را . اى انسان با عقل و ادراك ! هرگاه مقصودت چيز فهمى است نه مجادله و حقكشى و عدوان ، و يا جحود و ضلالت و طغيان ، منصفانه مىخواهم حكومت را ببرى در محضر عقل و وجدانت ؛ شرع مقدّس و دين اقدس اسلامى كه راضى نشده زنان امّتش در نمازهاى فريضهء خود اذان و اقامه بگويند ، مباد صداى آنها بلند شده و اجنبى بشنود ، و لو در جايى كه اجنبى نباشد ؛ و لكن از باب حفظ رحمى و يا عدم اعتياد زنان به بلند نمودن صدا ؛ و يا راضى نشده به حضور ايشان در معابد و مساجد عمومى براى نماز جمعه و جماعت و يا تشييع جنازه و عيادت مريض و بلند كردن صداى خود را به تلبيه و يا دويدن او ما بين صفا و مروه و يا بوسيدن حجر الاسود و دست كشيدن بر روى او ، چون مظنّهء نظر ريبه و وقوع هتك و فتنه است ؛ آيا راضى مىشود كه زنان مانند مردان از هر حيث آزاد و مطلق العنان با هركه بخواهند تكلّم نموده و سخن گويند ، و هرجا خواستند بروند ، و در هر مجمعى براى تماشا اوّلين جمعيتى كه حاضر و تشكيل آن مجمع را دهند ، زنان باشند و يا صداى قاهقاه خندهء ايشان با جنس خود و يا مردان فضاى بازار و يا خيابان را پر كند ؟ قطع نظر از مفاد كلمات و سخنان مهيّجهء ناهنجار و اسرار قبيحهاى كه بايستى در استار و پردههاى بسيار قرار گيرد ، و يا شريعتى كه اجازه نداده دويدن زنان را در بازار صفا و مروه براى عبادت پروردگار ، راضى نخواهد بود به پوشيدن پيراهنى بسيار قشنگ و نازك